Bezoekers in Meditatie | Visitors in Meditation

Please scroll down for the English post.


In de blogpost over vipassana meditatie had ik het al kort over bezoekers. Na het lezen van die post heb je waarschijnlijk al een goed idee van wat bezoekers zijn maar ik wilde er toch nog een aparte post aan wijden.


Als je ooit hebt gemediteerd zul je weten dat er tijdens een meditatie verschillende afleidingen kunnen zijn die je aandacht van je anker afhalen. Klein of groot, vervelend of prettig. Een afleiding is en blijft een afleiding. Toch lijk het woord afleiding een negatieve lading te hebben en daar ben ik het niet helemaal mee eens. Mijn eigen meditatie docent noemt afleidingen ook wel "bezoekers" en dat vind ik een veel mooiere benaming. Je bezoekers kunnen je namelijk een heleboel leren. Ze zijn onderdeel van je meditatiebeoefening.


BEGROET JE BEZOEKERS

Net als iedere bezoeker in je dagelijks leven begroet je ook je bezoekers in je meditatiebeoefening. Stel je werkt in je voortuin. Het tuinieren is je anker, dat waar je je aandacht op richt en ook je aandacht bij probeert te houden. Dat betekend niet dat als er iemand langsloopt en je gedag zegt, dat je hem of haar negeert. Je zegt vriendelijk gedag en keert dan weer terug naar het tuinieren. Je erkent dat de bezoekers er zijn, dat ze langskomen, en behandeld ze op een vriendelijke manier zonder een heel gesprek aan te gaan. Je zegt ze gewoon gedag en gaat weer terug naar je anker.


BEZOEKERS BENOEMEN

Als je wilt kun je je bezoekers bij naam noemen. Een gedachte benoem je gewoon als "gedachte" of "denken", iets wat je voelt in je lichaam kun je benoemen als een "sensatie" en iets dat je hoort benoem je als "geluid". Als je je bezoekers benoemd is het wel belangrijk dat je niet in het verhaal van je bezoekers duikt. Je hoeft niet mee te gaan in een gedachte of te bedenken waar een geluid vandaan komt. Je doel is om te erkennen dat je bezoeker er is en weer terug te keren naar je anker. Je wil niet gaan nadenken over je bezoekers. Als je iemand gedag zegt in het voorbijgaan hoef je niet te gaan bedenken waar hij of zij vandaan komt, waar iemand naar toe gaat of wat iemand die ochtend misschien heeft gegeten. Je zegt ze gedag, zij lopen verder en jij gaat weer verder in je tuin.


Probeer je bezoekers ook geen lading te geven. Ze zijn niet positief of negatief. Al je bezoekers zijn neutraal. Een lading ontstaat pas als je gaat nadenken over wie of wat ze zijn, als je in hun verhaal meegaat. Als je ze gedag zegt, heb je die lading niet nodig. Je behandeld al je bezoekers als gelijken, je zegt ze op een vriendelijke manier gedag en je keert weer terug naar je anker.


KLEINE EN GROTE BEZOEKERS

Eerst heb je kleine bezoekers. Dit zijn bezoekers die je wel opmerkt maar die je verder niet van je anker afhalen. Dit zijn mensen die je verder niet kent, die gewoon voorbijlopen zonder begroeting. Je merkt ze wel op maar jij kunt gewoon rustig doorgaan met tuinieren. Je merkt misschien een geluid op tijdens je meditatie maar je kunt gewoon met je aandacht bij je adem blijven, bij je anker.


Dan zijn er middelgrote bezoekers. Deze bezoekers blijven wel staan om even gedag te zeggen. Je merkt na een tijdje dat je niet meer met je aandacht bij je anker bent maar dat je bent afgedwaald. Je bent in gesprek geraakt met je bezoeker. Dit zijn de bezoekers die je benoemt. Je zegt ze op een vriendelijke manier gedag en keert dan weer terug naar je anker.


Tot slot heb je ook nog de grote bezoekers. Dit zijn de bezoekers die net als de middelgrote bezoekers even blijven staan om gedag te zeggen. Ze halen je van je anker af. Jij zegt ze gedag maar dit zijn de bezoekers die kennelijk de behoefte hebben om hun hart bij jou te luchten. De bezoekers, die niet rustig doorlopen nadat je ze gedag hebt gezegd. Je hebt wel de intentie om door te gaan met tuinieren, om terug te gaan naar je anker, maar dit lukt niet vanwege de bezoeker. Op het moment dat zo'n bezoeker meer aandacht vraagt dan je anker, wordt de bezoeker je nieuwe meditatieobject. Je stopt even met tuinieren om naar je bezoeker te luisteren. Je nieuwe anker is nu je bezoeker. Dat gezegd hebbende, je gaat niet mee in het verhaal van je bezoeker. Je geeft de bezoeker je aandacht zonder in te gaan op zijn of haar verhaal. Als de bezoeker zijn of haar hart heeft gelucht gaat hij of zij weer verder en kun jij terug naar het tuinieren, je eigenlijk anker.


Als het een lichamelijk ongemak is bijvoorbeeld en die eist je aandacht, dan richt je daar je aandacht op. In eerste instantie is je doel om het te erkennen en dan weer terug te keren naar bijvoorbeeld je ademhaling. Als dat niet lukt kun je van het ongemak je nieuwe anker maken. Je observeert wat je waarneemt zonder daar een oordeel aan te koppelen. Het enige wat je doet is het observeren van een afstandje. Jij bent niet het ongemak, het ongemak is er. Ga er niet over nadenken, over waar het vandaan komt of dat je wil dat het weg gaat. Observeer het enkel. Zie hoe de sensatie veranderd of gelijk blijft. Het kan zijn dat je na een poosje weer terug kunt keren naar je ademhaling als anker omdat je bezoeker naar de achtergrond is verdwenen of dat je de rest van je meditatie bij deze bezoeker blijft. Er is hier geen goed of fout. Het gaat erom dat je zonder oordeel bij je anker kunt blijven.


Dat was het weer voor vandaag. Het kan heel interessant zijn om eens op deze manier naar je "afleidingen" te kijken. Mij heeft het zeker veel gebracht in mijn persoonlijke meditatiebeoefening. Misschien merk je ook wel dat er bepaalde bezoekers zijn die steeds weer langs komen. Voor nu veel succes met de volgende stappen op jouw brug en ik wens je alle geluk toe en een prachtige rest van je dag.




In the blogpost about vipassana meditation I already mentioned visitors. After reading that post you probably have a pretty good idea of what visitors are but I still wanted to write an entire post about them.


If you have ever meditated before you will know that during a meditation there can be all kinds of distractions that take you away from your anchor. Small or big, annoying or enjoyable. A distraction is still a distraction. However the word distraction tends to have a negative feel to it and I don't quite agree with that. My own meditation teacher calls distractions "visitors" and I think that sounds a lot nicer. Because your visitors are able to learn you a lot. They are part of your meditationpractice.


GREET YOUR VISITORS

Just like any visitor in your daily life you greet your visitors in your meditationpractice. Say you are working in your frontgarden. The gardening is your anchor, the thing you focus on and try to keep your focus on. That doesn't mean that when someone walks by and greets you, that you ignore him or her. You greet them kindly and then you go back to the gardening. You acknowledge that the visitors are there, that they come by, and treat them in a kind way without jumping into conversation. You just greet them and go back to your anchor.


NAMING VISITORS

If you like you can name your visitors. A thought might be "thought" or "thinking", something you feel in your body could be "sensation" and something you hear you can call "sound". When you name your visitors it is important not to jump into the story of your visitors. You don't have to go into a thought or think about where a sound comes from. Your goal is to acknowledge that the visitor is there and then go back to your anchor. You don't want to start thinking about your visitors. When you greet someone passing by you don't have to think about where he or she came from, where someone is going or what someone ate that morning. You greet them, they go on and you can go back to your garden.


Try not give your visitors a label. They are not positive or negative. All of your visitors are neutral. A label only forms when you start to think about who or what they are, when you go into their stories. When you greet them, you don't need a label. You treat all of your visitors the same, you greet them in a kind way and go back to your anchor.


SMALL AND BIG VISITORS

First there are the small visitors. These are the visitors that you do notice but that don't distract your from your anchor. These are the people you don't know, that just walk by without a greeting. You notice they are there but you can just keep on gardening. You might notice a sound when you are meditating but you can just keep your attention with your breath, with your anchor.


Then there are the medium visitors. These visitors do stop to say hello. After a little while you notice that you didn't keep your attention with your anchor but got distracted. You got into a conversation with your visitor. These are the visitors that you name. You greet them in a kind way and then you go back to your anchor.


At last there are the big visitors. These are the visitors that just like the medium visitors stop to say hello. They take you away from your anchor. You greet them but these are the visitors that apparently feel the need to pour out there heart to you. The visitors that don't just go on after you said hello. You have the intention to go on gardening, to go back to your anchor, but you aren't able to because of your visitor. When your visitor asks more of you attention then your anchor, the visitor will become your new meditation object. You stop gardening for a while to listen to your visitor. Your new anchor is your visitor. That said, you don't go into the story of your visitor. You give the visitor your attention without getting into his or her story. When the visitor is done pouring out their heart and goes on, you can get back to the gardening, your anchor.


When it is a physical discomfort for example and it demands your attention, then that is where you send your attention. At first your goal is to acknowledge and then go back to for example your breath. If that doesn't work you can make the discomfort your new anchor. You observe what you feel without adding a judgement. The only thing you do is observing from a distance. You are not the discomfort, there is a discomfort. Don't start thinking about it, about where is comes from or that you want it to go away. Just observe it. See how the sensation changes or stays the same. It might be that after a while you are able to go back to your breath as an anchor because your visitor has disappeared into the background or that you stay with the visitor for the remainder of you meditation. There is no right or wrong here. It is about staying with your anchor without judgement.

That was it for today. It can be very interesting to look at your "distractions" in this way. It brought me a lot in my personal meditation practice. Maybe you will notice certain visitors coming back to you all the time. For now, goodluck with the next steps on your bridge and I wish you all the happiness and an amazing rest of your day.

10 keer bekeken

Hoi ik ben Eva!

Ik geloof heilig in het volgen van je gevoel, in alles wat je doet. Volg mijn reis naar een groenere levensstijl met minder afval en meer bewustzijn.

Let's see what bridges I'll have to cross along the way.