Meditatieopleiding: mijn ervaring | Meditation teacher training: my experience

Please scroll down for the English post.

Zoals sommige van jullie misschien weten heb ik de afgelopen paar jaar deel genomen aan een meditatie leraren opleiding bij Nederlof Centrum. Die zou eigenlijk begin april worden afgerond maar door het corona virus is dat uitgesteld tot juni. Toch wilde ik vast mijn ervaring met de opleiding van jullie delen. Wat vond ik van de opleiding en wat heeft het mij gebracht?


De opleiding heeft mij een mooie kans gegeven om met verschillende meditaties kennis te maken en ze uit te proberen. Om te voelen wat voor effect ze op mij hadden maar ook van medestudenten te horen wat het met hen deed. Elke les werd er weer wat aan de gereedschapskist toegevoegd waar ik vervolgens zelf mee aan de slag kon en waarschijnlijk de rest van mijn leven plezier van zal houden.


Naast de losse meditaties waren de opleidingsdagen ook gewoon heerlijk om mee te maken. De sfeer was fijn en het voelt bijna als een cadeautje om er telkens weer heen te mogen. Ik zou graag hebben gehad dat we wat vaker les hadden zodat je er meer in blijft. De tussenpauzes voelde telkens net te lang. Een keer per maand had ik zelf helemaal niet erg gevonden.


Het oefenen in de oefengroep tussendoor werkte als een goede stok achter de deur. Als je zelf thuis mediteert is dat toch heel anders dan in een groep. Soms heb je die groepsdynamiek, de kracht van de sangha, echt nodig om echt te blijven oefenen. Of op dagen of perioden waarop het mediteren gewoon niet wil lukken, om überhaupt op dat kussen te blijven zitten. Terwijl juist dat precies is waar ik het meest tegenop zag voor ik begon. Het oefenen in een groep, de druk die ik dacht dat het met zich mee zou brengen. De angst om niet ver genoeg te zijn en niet te kunnen blijven zitten. Maar ik moet zeggen dat die angst totaal niet gegrond was en dat ik er nu echt van overtuigd ben dat het oefenen in een groep heel waardevol kan zijn.


Ook de angst om voor een groep te zitten heb ik recht in de ogen gekeken (vrij letterlijk). Ik ben begonnen eens per week aan een klein groepje les te geven om te oefenen en heb in november zelfs voor de groep gezeten. Heel spannend maar ik heb er heel erg veel uitgehaald. Al ben ik nog zo zenuwachtig, het is kennelijk niet te horen en iedereen heeft zijn ogen dicht wat heel erg helpt. Als ik het nodig heb kan ik gewoon wat langer stil zijn, niemand die het merkt. En puur dat ik dat nu weet helpt al met de zenuwen, die waarschijnlijk voorlopig echt niet helemaal zullen verdwijnen. Daarnaast zijn mensen er voor hun eigen oefening, niet om mij te beoordelen dus zolang ik ze die oefening kan bieden is het goed. Ik hoef niet alles te weten en ik hoef niet alles te kunnen. Ik hoef geen verheven meester te zijn, ik moet mensen enkel in hun proces kunnen helpen en ik weet nu dat ik dat kan. En zo niet? Dan zoeken ze zelf een andere leraar die ze wel verder kan helpen. Als mensen bij mij komen, is dat waarschijnlijk omdat ik iets voor ze kan doen en dat voelt goed.


Wat ik wel miste tijdens de opleiding is wat meer achtergrond informatie, over de meditaties maar ook over de tradities waar ze origineel uitkomen of op zijn gebaseerd. Daar had ik zelf wel meer van verwacht toen ik voor de opleiding koos.


Dat was het weer voor vandaag. Veel succes met de volgende stappen op jouw brug. Ik wens je alle geluk toe en een prachtige dag.


As some of you might know I have been in a meditation teacher training for the past couple of years at Nederlof Centrum. We were supposed to finish earlier this April though because of the corona virus it is posponed to June. Still I wanted to share my experience with the training with you. What are my thoughts about the training and what did it bring me?


The meditation teacher training gave me the opportunity to get to know different kinds of meditations and try them out. To feel the effect they had on me but also to hear from other students what the meditation did for them. Every class we had something else added to our toolbox that I could use and will probably be enjoying for the rest of my life.

Besides the meditations on their own the training days were just really nice to experience. There was a nice vibe and it felt like a gift to be able to go there every time. I would have like to have had the classes more often so you are able to stay in the rhythm a little more. The time inbetween the training days was just a bit too long every time. Once a month would not have been a bad idea.


The practicing in the practicegroups inbetween the classes was a good way to keep practicing at home. When you are meditating on your own at home it for sure is different from meditating in a group. Sometimes you really need the group dynamics, the strength of the sangha, to keep practicing. Or on the days or periods where meditating really isn't within your reach, to even stay on that pillow. While that was the exact thing I was the least excited about before starting this. Practicing in a group, the pressure that I thought it would bring with it. The fear not to be far enough on this journey and not being able to stay on my pillow. Though I have to say that fear was not usefull at all and right now I am convinced that to practice in a group is a very valuable thing.

Also the fear to sit in front of a group I have faced (quite literally). I started teaching a small group once a week to practice and last November I even sat in front of the entire class. Extremely nerve wrecking but I dit get a lot out of it. No matter how nervous I am, apparently you can't hear it and everyone has their eyes closed, so that helps. When you need it you can just keep quiet for an extra moment, nobody will notice. And just knowing that already helps with the nerves, which will likely not go away entirely for a while. Besides that people are there for their own practice, not to criticize me, so as long as I can give them that practice it is fine. I don't have to know everything and I don't have to be able to do everyting. I don't have to be an enlightened master, I just have to help people in their process and I know now that I can. And if not? Than they will find a different teacher that will be able to help them on their path. When people come to me, it is most likely because I can do something for them and that feels good.


What I did miss during this training was more background information, about the meditations but also the traditions that they come from or are based on. That is something I had expected more of when I chose for this training.


That was it for today. Goodluck with the next steps on your bridge. I wish you all the happiness and an amazing day.


15 keer bekeken

Hoi ik ben Eva!

Ik geloof heilig in het volgen van je gevoel, in alles wat je doet. Volg mijn reis naar een groenere levensstijl met minder afval en meer bewustzijn.

Let's see what bridges I'll have to cross along the way.